Cześć, tu Piks! Zastanawiało Cię kiedyś, dlaczego litera „W” wygląda jak dwa złączone „V”, ale po angielsku nazywa się „double U” (czyli podwójne U)? To jedna z największych i najdziwniejszych zagadek całego alfabetu!

Skąd wzięło się to dziwne imię?

Musimy cofnąć się w czasie o ponad 1500 lat, czyli o tyle, ile trwa życie piętnastu bardzo starych dębów w lesie. Starożytni Rzymianie mieli w swoim alfabecie literę „V”, którą często czytali po prostu jak nasze „U”. Nie znali osobnego znaku na okrągłą literę, jaką dzisiaj znamy.

Z biegiem lat, gdy rozwijał się język angielski, ludzie potrzebowali nowego znaku do zapisywania dźwięków wymawianych z mocą, takich jak świst wiatru. Wpadli na prosty pomysł i zaczęli pisać obok siebie dwie litery „U”. Właśnie z tego powodu powstała nazwa „podwójne U”.

Dawniej książki przepisywano całkowicie ręcznie za pomocą twardych ptasich piór. Szybsze pismo wymagało ostrych i zdecydowanych ruchów ręki, dlatego z czasem dwa okrągłe „U” zmieniły swój kształt na dwa ostre i znacznie wygodniejsze do napisania „V”. Stara nazwa jednak została z nami na zawsze! 🪶

Francuzi robią to zupełnie inaczej!

Nie każdy kraj na świecie poszedł angielską drogą, co jest w tym wszystkim najciekawsze! Język francuski podszedł do sprawy o wiele bardziej dosłownie. Francuzi spojrzeli na ten znak, od razu zauważyli dwa ostre kąty i postanowili nazywać tę literę „double V” (czyli podwójne V). 🤯

Wychodzi na to, że Anglicy nazwali tę literę od jej historii, a Francuzi od jej prawdziwego wyglądu. My możemy się tylko cieszyć, że po polsku wymawiamy to po prostu jako zwykłe „wu” i nie musimy łamać sobie języka!

Zadanie od Piksa

Zostań językowym detektywem! Weź czystą kartkę i dowolny długopis. Spróbuj napisać bardzo szybko obok siebie dziesięć okrągłych liter „U”, zupełnie nie odrywając ręki od papieru. Sprawdź sam, jak przy dużej prędkości pisania okrągłe brzuszki same zamieniają się w ostre krawędzie, tworząc długi łańcuch literek „W”! 🕵️‍♂️