Cześć! Tu Piks. Czy wiesz, że gdybyś pojechał z psem do Anglii, lokalne zwierzaki mogłyby go nie zrozumieć? Polskie psy robią „hau hau”, ale te brytyjskie szczekają „woof woof” 🐶!

Jak to słyszą nasze uszy?

Zwierzęta na całym świecie wydają takie same odgłosy. Polski pies i pies z Japonii szczekają dokładnie tak samo. Różnica polega na tym, jak ludzie w różnych krajach zapisują te dźwięki w książkach i komiksach.

Nasz alfabet i wymowa różnią się od tego, jak mówią ludzie na drugim końcu świata. Wyobraź sobie, że dostajesz 10 trójkątnych klocków, a twój kolega z innego państwa ma 10 kwadratowych klocków. Zbudujecie podobny domek, ale każdy z nich będzie wyglądał inaczej 🧱.

Tak samo jest ze słowami! W języku polskim mamy wyrazy naśladujące dźwięki (naukowcy mówią na to onomatopeje). Dostosowujemy szczekanie czy miauczenie do liter, których używamy na co dzień, żeby łatwiej było nam je wypowiedzieć.

Świnia, która mówi po japońsku

Najbardziej zaskakujące rzeczy dzieją się na farmie. W Polsce uważamy, że świnia robi „chrum chrum”. Brzmi to całkiem logicznie. Ale w Japonii dzieci uczą się, że świnie krzyczą „buu buu” 🐷!

Z kolei we Francji ten sam zwierzak rzekomo robi „groin groin”. To tak, jakby każde ze 195 państw na kuli ziemskiej miało swój własny, tajny słownik dla zwierząt.

Zadanie od Piksa

Spróbuj zostać językowym detektywem 🔍. Posłuchaj swojego zwierzaka domowego lub poproś kogoś o włączenie krótkiego filmiku ze szczekającym psem. Zastanów się przez 2 minuty i spróbuj zapisać ten dźwięk na kartce, wymyślając do tego zupełnie nowe słowo, na przykład „rał rał” albo „baf baf”. Sprawdź, czy domownicy zgadną, jakiego zwierzaka udajesz!